Mikronakłuwanie frakcyjne

Zabieg frakcyjnej mezoterapii mikroigłowej polega na kontrolowanym, mechanicznym nakłuwaniu skóry za pomocą jednorazowej, sterylnej głowicy wyposażonej w mikroigły. Urządzenie wykonuje nawet kilkanaście tysięcy nakłuć na minutę, a głębokość mikronakłuć jest precyzyjnie dostosowywana do problemu skóry i obszaru zabiegowego.

Procedura łączy dwa współdziałające mechanizmy:

• Mikrouraz i regenerację: Nakłucia prowokują skórę do natychmiastowej samonaprawy, stymulując produkcję nowego kolagenu i elastyny.

• Ułatwiony transport składników: W trakcie nakłuwania w naskórku powstają tysiące mikrokanalików, przez które nakładany preparat (np. ampułka z kwasem hialuronowym, peptydami czy witaminami) wnika w głąb skóry nawet kilkadziesiąt razy skuteczniej niż przy zwykłym nakładaniu na powierzchnię.

1.Konsultacja i kwalifikacja: Około 10-15 minut.

Przed przystąpieniem do procedury kosmetolog przeprowadza wywiad medyczny w celu wykluczenia przeciwwskazań, ocenia stan skóry i dobiera odpowiedni preparat odżywczy oraz głębokość nakłuć.

2.Przygotowanie i znieczulenie: Około 20-30 minut.

Skóra jest dokładnie oczyszczana i dezynfekowana. Dedykowany obszar (twarz, szyja, dekolt lub ciało) zostaje pokryty kremem znieczulającym, aby zapewnić pełny komfort w trakcie nakłuwania.

3.Procedura mikronakłuwania

Znieczulenie jest zmywane, a skóra ponownie dezynfekowana. Kosmetolog nakłada na wybrany obszar jałowe serum ze składnikami aktywnymi i płynnym ruchem prowadzi głowicę mikronakłuwającą po skórze, wykonując precyzyjne pasma.

4.Wykończenie i wyciszenie

Na zakończenie nakładana jest łagodząca maska (np. w płacie lub biocejulozowa) bądź preparat regenerujący, który wycisza rumień, redukuje pieczenie i przyspiesza odbudowę bariery naskórkowej.

1. Przeciwwskazania bezwzględne

• Choroby nowotworowe: w trakcie leczenia oraz w okresie remisji (wymagana zgoda lekarza prowadzącego, zazwyczaj min. 5 lat od zakończenia terapii).

• Aktywne choroby autoimmunologiczne: np. toczeń układowy, twardzina, nieunormowane choroby tarczycy w fazie zaostrzenia (m.in. Hashimoto).

• Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi: hemofilia, małopłytkowość oraz przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych (antykoagulantów).

• Skłonność do powstawania bliznowców (keloidów) oraz blizn przerostowych.

• Cukrzyca o nieustabilizowanym przebiegu: ze względu na utrudnione i wydłużone procesy gojenia się ran.

• Epilepsja (padaczka): silny stres lub ból mogą prowokować napad.

2. Przeciwwskazania czasowe i miejscowe

• Ciąża i okres karmienia piersią: brak badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania znieczuleń miejscowych oraz głębokiej stymulacji w tym okresie.

• Aktywne infekcje w miejscu zabiegowym:

  • Wirusowe: aktywna opryszczka (HSV), brodawki, mięczak zakaźny.

  • Bakterialne: zaostrzony trądzik z obecnością krost i zmian ropnych, impetigo (liszajec).

  • Grzybicze.

• Terapia retinoidami (np. Izotek, Curacne): zabieg można wykonać po upływie 6 miesięcy od zakończenia leczenia doustnego. Stosowanie maści/kremów z retinoidami należy przerwać na 2–4 tygodnie przed zabiegiem.

• Choroby dermatologiczne w miejscu zabiegu: aktywna łuszczyca, stan zapalny przy atopowym zapaleniu skóry (AZS), trądzik różowaty w fazie grudkowo-pustulowatej.

• Przerwanie ciągłości naskórka: świeże rany, zadrapania, oparzenia lub przeczosy w obszarze planowanego nakłuwania.

• Świeże zabiegi medycyny estetycznej:

  • Wypełniacze (kwas hialuronowy), wolumetria: odczekać min. 3–4 tygodnie.

  • Toksyna botulinowa (botoks): odczekać min. 2 tygodnie.

  • Nici haczykowe / PDO: odczekać min. 2–3 miesiące (w zależności od rodzaju nici).

• Głębokie peelingi chemiczne lub laseroterapia: odczekać od 4 do 8 tygodni.

• Świeża opalenizna: podrażniona słońcem lub solarium skóra wymaga odczekania min. 2–3 tygodni.

Przeanalizowanie stanu zdrowia Pacjenta podczas wstępnej konsultacji pozwala wykluczyć powyższe czynniki, zapewniając maksymalne bezpieczeństwo i optymalne efekty zabiegowe.